• สิงหาคม 24, 2021

สภาพแวดล้อม

สภาพแวดล้อม

สภาพแวดล้อม ที่เอื้อให้ความสุขเกิดขึ้นได้

ชีวิตที่มีคุณค่า คือ “การแสวงหาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อความสุข

การแสวงหา สภาพแวดล้อม ที่เอื้อต่อความสุขและค่อย ๆ ขยับความพอใจไปกับสิ่งที่มีอยู่ มันไม่ใช่ของที่แพงหรือของที่ถูก หรือหาเงินได้เยอะหรือน้อย แต่มันคือการแสวงหา “สิ่งของ” และ “พื้นที่ส่วนตัว” ที่จะทำให้เราอยู่กับมันได้นานที่สุด และยังเป็นตัวเรามากที่สุด (Chip Conley) เจ้าของโรงแรมหลายแห่งในซานฟรานซิสโก ครั้งหนึ่งเมื่อธุรกิจโรงแรมเริ่มมีปัญหาเพราะพิษเศรษฐกิจ ช่วงนั้นมันทำให้ ชิพ (Ship) จิตตกและไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ วันหนึ่งขณะที่เขาจิตตกอย่างมากจากเรื่องธุรกิจ เขาจึงเดินเข้าร้านหนังสือเพื่อหาหนังสือแนวธุรกิจ โดยหวังว่าจะได้แนวทางแก้ปัญหาไปปรับใช้ เขาได้เจอหนังสือที่เกี่ยวกับทฤษฎี “ลำดับขั้นความต้องการ” ของมาสโลว์ เมื่อชิพ (Chip) เริ่มอ่านจึงคิดว่า จะนำไปปรับใช้กับคนในองค์กร แต่ด้วยทฤษฎีนี้กล่าวถึงความต้องการหลายขั้น ตั้งแต่ด้านกายภาพ สภาพแวดล้อม ไปจนถึงความต้องการความสมบูรณ์ของชีวิต อย่างเช่นความสุข ความรัก ความภาคภูมิใจ ความพึงพอใจ ฯลฯ เป็นต้น

คำถามที่ตามมาคือ ถ้าเราอยากเอาเรื่องนี้ไปใช้กับองค์กร ทั้งพนักงานและลูกค้าแล้วเราจะวัดได้อย่างไร ว่าใครมีความต้องการขั้นไหน ชิพได้พยายามไปคุยกับผู้นำคนอื่น ๆ และถามว่าช่วงเวลาที่มีปัญหาผู้นำแต่ละท่านทำอย่างไร สิ่งที่ผู้นำเหล่านี้บอกครั้งแล้วครั้งเล่า ก็คือ พวกเขาบริหารจัดการกับสิ่งที่วัดได้ สิ่งที่จับต้องมองเห็นได้ อย่างเช่นเรื่องยอดขาย หรือตัวเลขพวก GDP ซึ่งอยู่ด้านล่างสุดของพีระมิดของมาสโลว์ แต่ตัวชิพเองก็ยังรู้สึกว่า สิ่งที่วัดไม่ได้ก็ยังมีความสำคัญ อย่างเช่นวัฒนธรรมองค์กร และความจงรักภักดีต่อตราสินค้า เหล่านี้ก็ไม่อาจวัดได้แต่ก็มีความสำคัญมากในธุรกิจ เขาพยายามศึกษาอะไรอีกหลายอย่างรวมทั้งบินไปยังภูฏาน ดินแดนที่บางคนเรียกว่าแชงกรีลา (เมืองสวรรค์) ดินแดนที่เป็นแบบอย่างให้ประเทศอื่น ๆ ในโลก ครั้งหนึ่ง ชิพ (Chip) มีโอกาสได้คุยกับนายกรัฐมนตรี ระหว่างอาหารเย็น เขาทะลึ่งไปถามคำถามหนึ่งว่า คุณสร้างและวัดสิ่งที่จางหายไปในพริบตาอย่างความสุขได้อย่างไร? ท่านนายกรัฐมนตรี เป็นคนมีไหวพริบสูงมาก ท่านตอบว่า “คืออย่างนี้นะครับ

สภาพแวดล้อม ที่เอื้อให้ความสุขเกิดขึ้นได้

เป้าหมายของประเทศภูฏานนั้น ไม่ใช่การสร้างความสุขโดยตรงเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการสร้างสภาพแวดล้อม ที่เอื้อให้ความสุขเกิดขึ้นได้” ความสุขไม่ได้มาจากการมีสิ่งที่คุณพอใจและอยากจะได้ แต่มันมาจากการพอใจในสิ่งที่คุณมี คนภูฏานนั้นไม่ได้ใช้ชีวิตโดยมุ่งแสวงหา สิ่งที่ตัวเองยังไม่มีอยู่ตลอดเวลา แต่มองสิ่งที่ตนมีอยู่แล้วค่อยหาความสุขจากมัน ซึ่งความเป็นจริงในโลกของชิพ  (Chip) ก็คือในประเทศทางตะวันตก เรามักจะมุ่งใส่ใจอยู่กับการแสวงหาความสุข (ไม่ก็ความสำเร็จ) ราวกับว่าทั้งสองอย่างนี้เป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง แต่กลับมาที่ประเทศภูฏาน เมืองที่ผู้นำก็ไม่ได้ให้ความสำคัญเรื่อง GDP เป็นที่หนึ่ง แอบมีความสมถะกว่าหลายประเทศด้วยซ้ำ แต่สามารถทำให้ประชากรมีความสุขมากกว่าประเทศอุตสาหกรรมใหญ่ ๆ ได้ เหมือนที่ท่านวุฒิสมาชิกโรเบิร์ต เคนเนดี (Robert  Kennedy) ก็ยังเคยกล่าวปิดท้ายปาฐกถาว่า “GDP วัดทุกอย่าง ยกเว้นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่าควรแก่การดำรงอยู่”

สภาพแวดล้อม ที่เอื้อให้ความสุขเกิดขึ้นได้

ดังนั้นแล้ว สภาพ แวดล้อม หรือสิ่งที่โลกเราต้องการในขณะนี้ ตามความเห็นของชิพ (Chip) คือบางครั้งเราไม่ต้องวัดคุณค่าของชีวิตด้วยตัวเลขเสมอไปก็ได้ ถ้าความสุขสิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต แต่ทว่านับได้ยากกว่าตัวเลขทาง GDP บางครั้งเราคงต้องลืมเรื่องตัวเลข แล้วหันมาให้ความสนใจกับสิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิตจริง ๆ มากกว่า อย่างคำกล่าวของไอน์สไตน์กล่าวไว้ว่า “สิ่งที่นับได้ก็ใช่จะมีค่าไปเสียทุกอย่าง และสิ่งที่มีค่าก็ใช่จะนับได้เสียทุกอย่างเช่นเดียวกัน”

.

สำหรับใครที่ไม่อยากพลาด รีวิวสภาพแวดล้อม น่าอ่านแบบนี้ สามารถติดตามได้ที่ >> markomimica

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *